Brigitte Kaandorp was laatst op tv. Ze las in haar show "zo" zo’n prachtig gedicht voor over durven dansen en jezelf laten zien, echt ontroerend. Alle eer gaat natuurlijk naar haar! Op uitzending gemist kun je de show nog zien. Het gedicht zat in de tweede helft van de show. Ik heb het teruggekeken en alles uitgeschreven, dan kun jij er hier ook even van genieten.

Brigitte Kaandorp uit haar schow “Zo”

Baljurk

Ik hád een baljurk

Een mooie rooie baljurk

Met strikken en een petticoot en een bolerootje erbij

Een polkadot baljurk met roesjes en laagjes

Het was echt een prachtige jurk

Ik had er ook schoenen bij

Rode suede dansschoenen

Met leren zolen en met hakken

En een bandje over mijn wreef

Het waren echt precies de goeie dansschoenen

Ik had ook een orkest

Een echt dansorkest met een gitaar en drie trompetten en

Met een rumba, een foxtrot en een passo doble

En met een orkest leider

En hele leuke aantrekkelijke swingende muzikanten

Ik had er ook iemand bij om mee te dansen

Een hele knappe slanke dansleraar

Met soepele heupen en een spannende geur

En ik had een gladde gewreven parket dansvloer

Van wel 25 bij 25 helemaal voor mij

En voor alle andere dansers om te dansen

En de jurk kwam helemaal speciaal uit spanje

De schoenen kwamen helemaal speciaal uit italie

Het orkest kwam helemaal speciaal uit zuid amerika

De dansleraar kwam helemaal speciaal van een gerenomeerde dansschool

En de dansparketvloer was handgelegd 100 % massief eiken

Alleen

Ik wilde helemaal niet dansen

Ik durfde niet te dansen

Ik wilde stil in een hoekje zitten

In het donker, en kijken

En het hele feest voorbij laten gaan

Hoe kon ik nou met mijn lijf

Met mijn gezicht

Met mijn figuur

Met mijn hebben en houwen

Met al mijn plunje

Met alles wat ik bij me had

Kortom met mezelf

Zomaar de dansvloer op

En dansen en lachen

En mezelf laten zien

Wat is er trouwens leuk aan dansen

Ik heb nog nooit gedanst

Ik heb het hele feest, inderdaad

Voorbij laten gaan

Iedereen danste

Iedereen lachte

Iedereen had plezier

Iedereen stond in het licht

En ik zat in mijn donkere hoekje te kijken

En niet mee te doen

En nu

Nu pas ik die baljurk allang niet meer

En die schoenen ben ik kwijt

Het orkest is ontbonden en naar huis

Dat bestaat niet meer

Iedereen is al lang héle andere dingen aan het doen

Of dood

Het is hier nu heel stil

En nu denk ik

Ik had toen natuurlijk, zorgeloos

De sterren van de hemel moeten dansen

Mooi toch?

Sas